Voor uw werkkledingColumn week 37 2009
BEDANKJES
Na een actieve competitiezondag vliegen de gedachten door mijn hoofd als ik ’s avonds in bed lig (misschien heeft dit wel iets te maken met adrenaline…): “Ik had de bal moeten passen, dit had ik willen zeggen, dat had ik beter kunnen doen…” De rust vond ik door het op papier te zetten en te gaan gebruiken voor mijn column.
Dat is nu het mooie van een column, het heeft een eigen karakter (zoals de Van Dale zegt) en er gelden nauwelijks beperkingen voor wat het onderwerp van een column kan zijn (aldus Wikipedia). Daarom bij deze twee gedachten van de zondagavond/nacht.
To say or not to say
Het is steeds achteraf dat ik de teksten bedenk die ik had willen zeggen. Zoals velen nu wel weten ben ik niet zo’n spreker terwijl ik nog wel succesvol een docentenopleiding heb gevolgd (succesvol in de zin van voldoendes halen in de tijd dat ik de studie volgde ;-)).
Zo bepaalde Henk vrijdag dat ik even de mededelingen moest doen en de selectie voor het eerste bekend moest maken. Ik hoefde maar aan drie dingen te denken: zwart shirt, clubstropdas en clubsokken. Volgens mij bleef ik hangen bij zwart shirt, overhemd en clubsokken… Het waren drie dingen, maar als je iets dubbel zegt mis je toch iets. Gelukkig riep er nog iemand ‘STROPDAS’ vanuit het publiek. Zoals ik wel eens vaker zeg (en Meatloaf is het met me eens): “Two out of three ain’t bad!”.
Zondag mocht ik nog een keer. Om een of andere reden mocht ik naar voren komen voor ‘Player of the Year’ en ik mocht nog wat zeggen. Het enige wat er bij mij uitkwam was iets van: “Ik zal dit jaar echt mijn best doen” en liet mijn enigszins onderontwikkelde biceps zien om aan te wijzen waar de wc’s waren. (‘show them your swan’ zoals we op Ameland zeiden…).
’s Avond in bed komen dan pas de teksten naar boven die ik had kunnen/willen zeggen en daarom doe ik het nog een keer over (en een beetje zelfrefelectie kan geen kwaad):
Twee jaar geleden kwam ik hier bij de club en zag toen foto’s van een Krisje, een Ben en een Henely met daaronder de tekst: Player of the Year. Voor mezelf heb ik toen als doel gesteld om deze ook ooit eens binnen te halen, een mooi streven leek me. Echter, twee weken later kwam ene Anton terug van vakantie… Terecht werd hij dat jaar ‘speler van het jaar’.
Afgelopen seizoen was niet echt een topstart van het seizoen voor me, keuzes die ik in de wedstrijden maakte waren vaak niet de beste. Gelukkig ging de tweede helft al wat beter met een collectief hoogtepunt van een winstreeks van zes wedstrijden wat ons ook de kampioensschaal opleverde. Daarnaast was er nog ene Ben de Vrede die meerdere malen (en geheel terecht) man of the match was geworden en over het hele seizoen heen had hij ook een goede indruk gemaakt. Dus het lag (nog) niet in de verwachting, maar aangezien er dit jaar allerlei talent uit Friesland is gekomen en iedereen steeds lekkerder gaat ballen, ben ik er héél erg blij mee, BEDANKT!
Passing OUT!
Een andere gedachte zondagavond en een soort revelatie was over het feit dat ik voor het eerst in mijn leven na de wedstrijd iets deed wat ik tijdens de wedstrijd meer had moeten doen, namelijk passing out…
Na de wedstrijd bood Joost (vader van drie jeugdleden en tevens dokter) aan zijn naaisetje even van huis op te halen om vervolgens mijn wenkbrauw op de club dicht te naaien, dit zag ik wel zitten en zo geschiedde.
Het moest wel even verdoofd worden, maar ik sprak met Joost af dat dit natuurlijk wel onder ons zou blijven… Maar het werd erger, net voor de derde hechting (ik had het idee dat het de vijfde was) werd het toch wel even licht in mijn hoofd. Ik moest maar even gebruik maken van de rugleuning, deze rugleuning heb ik echter nooit gevoeld. Met dat ik mijn ogen weer open deed, bleek ik neergelegd(?) te zijn op de grond. “Was ik nu net even weg” vroeg ik met lach op mijn gezicht (althans dat denk ik), Joost bevestigde dit. Bar Jan kwam nog even kijken hoe het ging. Discreet dat Joost was, gaf hij aan dat het prima ging. Ikzelf kon mijn enthousiasme niet beheersen en gaf direct aan dat ik ff knockie knockie was gegaan.
Joost, weer een mooi verhaal voor op mijn werk, BEDANKT! (ook voor het adequaat reageren!)
R. Haar
Colum week 35 2009
RELATIES
Het moet niet gekker worden. Er was een dame op de shoutbox. Natuurlijk hadden we Monique al met al haar pseudoniemen, maar met een tweede dame op de shoutbox lijkt het toch serieuze vormen aan te nemen. Ongerust heeft Henk al op de club geïnformeerd wie het geweest was (er werd namelijk gesuggereerd dat Henk haar in de nek had gehijgd). Vooralsnog is het niet bekend wie het was.
Dit betekent wel de eerste gezamenlijke activiteit binnen de club naast het opwarmen (niet-leden moeten hier niet meer van denken dan het is…).
Dikke kans dat dit ontstaan is door de spontane brainstormsessie na de dinsdagavondtraining. Het grootste idee wat hier toen naar boven kwam was het ’Eet-Date-en-Wie-Weet…’ -project Voorzitter GP heeft hier al iets over laten vallen in de shoutbox.
Als ik het goed heb begrepen zouden hiervoor twee heren en een dame een eetafspraak hebben in het clubhuis, waarbij ze zelf moeten koken en afwassen. Dit zou een bepaalde band moeten/kunnen creëren (‘waarschijnlijk tussen de heren aangezien de dame de hele avond in de keuken staat…’ zou een eerste reactie kunnen zijn ;-)). Een leuke kennismaking, maar ik zou hier toch voor drie heren en twee dames gaan om een nog informelere sfeer te krijgen, maar dit terzijde. De exacte uitwerking zou Marijn(?) mee bezig gaan, dus binnenkort meer.
In dezelfde sessie werd de vraag gesteld of de dames wel eens de site checkten en waarom ze dan niet even wat op de shoutbox zetten, het antwoord was vrij eenduidig: De site wordt wel gecheckt, maar reageren op de shoutbox was zonde van de tijd…
EUREKA! Ik heb het! Met dat ik dit aan het schrijven ben realiseer ik me dat ik zonet de oorzaak van het grootste verschil tussen man en vrouw (en misschien ook wel tussen vrouw en vrouw) heb ontdekt.
LET OP!: Onderstaand stukje kan wat generaliserend overkomen… euh… dat klopt:
De vrouw wil vaak (lees: altijd) ’s avonds graag (over gevoelens) praten en de man wil gewoon rustig een filmpje kijken met een colaatje in de hand (of eventueel een biertje en de ‘echte’ kerel zal voetbal willen kijken).
Wat blijkt nu, de man heeft overdag al zijn gevoelens al kunnen uiten en delen met zijn medegebruikers op de shoutbox. De vrouw vond dit echter ‘zonde van de tijd’. Terwijl ze juist hierdoor al heel wat gesprekstof kwijt zou zijn voor de avond en net als de man dan gewoon rustig met een biertje in de hand een filmpje zou willen kijken.
De oplossing ligt dus behoorlijk voor de hand: uit je gevoelens op de shoutbox! (maar maak het niet te persoonlijk Lea!)
Dit geeft echter nog geen uitleg waarom wij een goede actiefilm willen kijken en de dames een akelig romantische film… hmmm, hier zal ik later op terug moeten komen.
Graag gedaan,
R. Haar (leuke woordspeling na zo’n stukje)
Colum week 33 2009
STRANDTENNIS
De trainingen zijn weer begonnen, weer tijd voor een column, leek me.
Meerdere onderwerpen zijn me door het hoofd gegaan, klussen, training, pre-training, afscheid, het nieuwe seizoen, Ameland, liefde, etc. Ik wilde de chronologie laten bepalen en dat zou inhouden dat Ameland aan de beurt was. Dit zou echter ook inhouden dat het meer iets weg kreeg van een verslag. Nadat ik met gepaste trots geschreven heb dat RandUba (een team gevormd door enkele (toekomstige) heren van Groningen en heren van RRC, Castricum en AAC) DERDE is geworden (van de 63) door o.a winsten op de Kwagga’s (team van Bobotie) en viervoudig finalist Bababandits (team van Dougie) wilde ik het hierbij laten en het echte onderwerp aansnijden: Strandtennis.
Iedereen kent natuurlijk de trainingen van Master Kesuke Miyagi in Karate Kid, zo zou mijn training bijna eruit komen te zien tijdens het rugbyreces (maar dan met schuurpapier en verfkwast):
Miyagi: Hai!
[makes circular gestures with each hand]
Miyagi: Wax on, right hand. Wax off, left hand. Wax on, wax off. Breathe in through nose, out the mouth. Wax on, wax off. Don't forget to breathe, very important.
[walks away, still making circular motions with hands]
Miyagi: Wax on, wax off. Wax on, wax off.
Ik vond deze training echter niet genoeg voldoening geven. Dit was o.a. de reden dat ik elke vrijdag op de Hoornse Plas te vinden was. Met een selectief groepje werd hier wekelijks ‘getraind’. Dit trainen werd gekenmerkt door vroege pauzes (ivm de leeftijd van sommigen) lummelen (het spelletje lummelen, maar ook daadwerkelijk niets doen), touchen, cola drinken, shoot-outs, verwerken, water drinken, passen (met de bal), zwemmen (lees: lopen door het water), golfen, bier drinken op het bankje, Kaap Hoorn en niet te vergeten… strandtennis!
Over de naam was nog een beetje discussie, maar er zijn meerdere bronnen die beweren dat het inderdaad ‘strandtennis’ heet. Een korte uitleg van het spel kunt u hieronder vinden (het niveau op deze beelden zijn echter wel iets lager dan bij ons op de Hoornse Plas):
'Een korte uitleg van het spel kunt u hieronder vinden (het niveau op deze beelden zijn echter wel iets lager dan bij ons op de Hoornse Plas):'
Er moet wel bijgezegd worden dat wij onze eigen regels kenden. Zo werd een lijn nooit rechtgetrokken, stond er een laag ‘netje’, werd smashen verboden (om mooi spel te stimuleren), was een veldje best smal, was de lijn uit (om toch het rugby niet te vergeten) en werd er (m.u.v. van afgelopen donderdag) 1 tegen 1 gespeeld.
Persoonlijk was ik vrijdags erg blij met een lage opkomst zodat de kans op het spelen van strandtennis groter was. De prijs was echter wel dat Henk zich dan wat minder amuseerde, uiteindelijk werd er dan altijd toch weer iets met de rugbybal gedaan.
Tot slot wil ik graag de beste speler tijdens het rugbyreces noemen. Hij trainde niet mee, maar kwam gewoon op het einde even langs om te laten zien dat hij nog wel ‘fit’ was. Hij gaf je meestal nog wel 1 set mee om je een goed gevoel te geven (er werd best out of 3 gespeeld), maar besliste de wedstrijd altijd in zijn voordeel. De norm van een smash was meerdere malen een punt van discussie, maar dat zal ik zeker niet aankaarten als argument voor mijn verliespartijen tegen hem (nee, echt niet).
Richard Oppewal, gefeliciteerd!
Tot zover mijn training tijdens rugbyreces. Heb jij leuke of spannende dingen meegemaakt tijdens je vakantie, schrijf en stuur het op als kopij voor het komende clubblad of die daarna!
Mvg,
R. Haar
Column Week 22 2009
SHOUTBOX GEBRUIKERS
Aangezien er veel onduidelijkheid bestaat wie nu wie is op de shoutbox, leek het mij verstandig om me hier wat verder in te verdiepen. Hiervoor ben ik alle berichten langsgegaan (op dat moment 9 bladzijden!*).
Ik zal echter geen namen onthullen, maar een soort impressie/samenvatting geven van de ‘pseudoniemen', natuurlijk gebaseerd op hun woorden (eventueel uit de context gehaald). Aan de hand hiervan kun je hopelijk een betere inschatting maken wie nu wie een beetje is.
De grootgebruikers:
Dennis (of mike): Zoals zijn naam al zegt zit hij in een identiteitscrisis. Het liefst ziet hij knapppe mannen met brillen contesten om de titel: ‘de knappe vent met bril’. Als het nodig is moedigt hij wel aan. Een goede focus is hierin essentieel.
Zijn hobby’s zijn: pannenkoeken bakken en webmasteren.
MPB: Deze persoon weet niet zo goed wat hij wil. Het ene moment wil hij drie mannen, even later wil hij er twee. Hij wil ze wel fit. Hij is zuinig met zijn lichaam, maar niet met zijn spullen. Daarnaast heeft hij goede films voor in de bus (maar niet voor op brood?) en houdt hij iedereen scherp wat betreft verslagen e.d. Als hij een training mist helpt hij Mart’n.
Hobby’s: knallen en genieten van de zon
Marijn: Hij maakt afspraakjes met wasmevrouwen. Hij is erg hulpbehoevend wat betreft het opbouwen van een steiger, maar laat het wel even weten als hij staat.
Hobby: steigers bouwen
(Web)master: Hiervan heb ik het idee dat het de webmaster is van rugbyclubgroningen.nl. Hij geeft vaak aan dat er iets op de site staat en houdt iedereen scherp wat betreft taalgebruik.
Hobby: onderhouden van de internetsite
Knappe vent met bril / Knavemebri / 10 / Knavezobri / Haar / Raah / Raahr / Roeland / Die ene:
Aan zijn naam te zien lijkt het een knappe vent met een bril.
Hij houdt van anonimiteit. Wil tegenstanders niet onderschatten. Vindt dat de fotografen goed bezig zijn. Is wel nieuwsgierig naar alle anonieme gasten. Bevestigd vaak dat de column gemaild is. Trakteert op zijn werk op vlaai half. Vindt columns schrijven soms best pittig. Vindt het een enkele keer nodig om ‘goedemorgen’ te zeggen.
Hobby’s: shouten in de box en columns schrijven
Monique: Zij geeft nogal wat linkjes weg op de shoutbox. Ze is erg tevreden over de site. Ze houdt niet van HP, maar neemt wel de maandag vrij na een kampioenswedstrijd terwijl ze na de Paasmaandag moet werken (lees deze zin nog maar een keer... inderdaad totaal geen samenhang).
Ze is veel bezig met de jeugd, ‘ze kunnen niet jong genoeg beginnen’ is haar motto.
Hobby: jeugd bezig houden
Mo: Stelt kritische vragen omtrent loting nacompetitie.
Cola: Houdt van klootzakken, heeft dit al eens gedaan met Roeland.
Hobby: cola drinken
Bar Jan: Deze man is verrast door de schrijfkwaliteiten van verschillende mannen. Daarnaast zet hij vaak en snel linkjes van zijn fotosite op de shoutbox.
Hobby: fotograferen
(persoonlijk denk ik trouwens dat dit de Jan is die ook wel eens achter de bar staat)
Ja: Hij wil graag sjekkie draaien met Ilya’s vriendjes. Vergelijkt Roeland met Roy Orbinson, maar zit wel te sjansen met zijn moeder.
Hij is ook wel van de linkjes, maar slikt soms teveel viagra. Zet meerdere malen knavemebri onder druk en dacht op tour te mogen spelen (hij had gelijk), maar was Ziggy kwijt.
Hobby’s: bierdrinken en codetaal
Henk: Kon de maandag na de kampioenswedstrijd niet vrij krijgen, maar had het toch weer geroggeld
Nee: Hij mist soms wat actie op de shoutbox.
GP: Kan niet heel goed gokken (hij schat Roeland 8 jaar) en bluffen doet hij niet aan. De tijd heeft hij echter wel goed in de gaten. Zo weet hij elke keer weer als de zomertijd ingaat.
Hij geeft veel informatie weg, bijvoorbeeld dat de standen op de bondsite te checken zijn. Toevalligerwijs weet hij ook steeds weer als eerste als er een geboorte is geweest...
Wat betreft mailen geldt bij hem het motto: ‘het gaat niet om de kwaliteit, maar om de kwantiteit’.
Hobby’s: statistieken en mailen, heel veel mailen
EJ: Heeft wat moeite om alle informatie in 1 keer goed over te brengen wat betreft data en vingerwerk. Heeft altijd haast, maar wil wel graag het toernooi op zondag spelen. Zet hooligans op zijn plaats en hij deelt met Monique 1 gedachte...
Hobby: jeugdig blijven
Ben: Vond het op een gegeven moment ook spannend worden, maar zorgt er wel voor dat de teamkit meegaat op trip. Hij vindt het jammer dat alle ‘kalende’ mannen over 1 kam geschoren worden (ze heten niet allemaal BEN!).
De klein(ere) gebruikers:
Andere knappe vent met bril: heeft weinig zelfkennis.
Roel(zonder land): Kan ook dichten, iets met prammen en rammen.
Pikey: Ziet meisjes in vier dagen.
wy: Is wel van het ruilen en wil graag de pikeys in het oranje zien.
Ilya: Wil graag ook vriendjes bij Groningen worden, maar heeft wat moeite met anatomie...
BB: Weet wel aan HP te komen.
Lau: Ziet winnen ook wel zitten.
AP: Moedigt aan.
beste jeugd speler: Complimenteert en noemt zichzelf Joost.
Richard: Had ook al vernomen dat Groningen ging winnen.
Peter Visser: Heeft rondgekeken.
Joop: Heeft een kater.
Krisje: Heeft pijn, maar is wel thuisgekomen.
Martijn: Is er ook blij mee.
dikke prop: Is een beetje ouderwets.
ducky fuzz: Ducky fuz.
Amy: Speelt graag met de borsten van Richard.
DD: Toont interesse voor ej.
a.a.O.: Vraagt zich af wie joe is?
joe: Vraagt zich af wie a.a.O. is?
Bestuur: Maakt grapje.
Ernst: Vindt iets jammer.
Het feit dat sommige namen geclusterd zijn betekent natuurlijk niet automatisch dat dit dezelfde personen zijn... Voor de mensen/namen die ik niet genoemd heb: vat het niet persoonlijk op, we waarderen ook jullie bijdrage!
Realiseer wel dat je vrij bent om elke naam te gebruiken die je wilt. Het kan dus zo zijn dat er mensen zijn die jouw pseudoniem misbruikt hebben, hier kan ik helaas geen rekening mee houden.
Mensen, ik wens jullie allen een goed after-season met de nodige toernooitjes en vrije weekenden. Natuurlijk verwacht ik iedereen nog wel frequent op de training te zien, maar toch…
Ik zal in het pre-season weer beginnen met schrijven over o.a. hoe serieus we het pre-season beginnen met loop- en fitnesstrainingen... (toch?)
Groet,
Knavemebri.. euh... ik bedoel natuurlijk ja of was het nu Dennis... pfff, verwarrend
* de laatste 4 pagina’s heb ik alleen globaal doorgenomen
Column Week 17 2009
CONTRADICTIES
Het leven zit vol tegenstellingen. Meer dan dat je in eerste instantie denkt, wat denk je van:
'Het seizoen zit erop, maar de lente is nog in volle gang...'
Je zou er zelfs een heel dagboek van kunnen maken.
Een normale rugbyzondag (bijvoorbeeld afgelopen zondag) zou er voor mij dan zo uit komen te zien:
- Niet getackeld worden, maar wel vallen (van de trap)
- Een huis in verbouwing, maar er toch in wonen
- De zondag beginnen met een lege accu, maar wel gewoon kunnen rijden (bedankt Marijn)
- In de zon staan, maar toch nat worden
- Rugbyen, maar geen gras onder je voeten hebben
- Twee hookers in het veld, maar totaal geen sex
- Een wedstrijd verliezen, maar wel een leuke middag hebben (althans ik zag anderen plezier hebben ;-))
- Geen ring dragen, maar wel getrouwd zijn (Lea, hopelijk vind je m snel!)
- Naar bed gaan, maar niet gaan slapen... (je kunt namelijk ook gewoon een filmpie kijken)
En één om het af te sluiten (maar niet vergeten dat dit volgend jaar anders zal zijn!)
'Wel Kampioen worden, maar niet promoveren...'
Column Week 15 2009
SUIKER
Fantastische verhalen over de tour had ik zondagavond al geschreven voor de column van deze week. Echter herinnerde Rainier, overigens zeer terecht, mij maandag op de terugweg er nog aan: 'what happens on tour stays on tour'. Daarom deze week niets over aapjes, niets over het zingen in de regen en niets over een inmiddels verteerd pijltje. Deze week gewoon een 'nietszeggend' informatief verhaaltje over SUIKER...:
Tafelsuiker of kristalsuiker, of in huishoudelijke termen suiker, is een voedingsmiddel dat geassocieerd wordt met een van de primaire smaken, namelijk zoetheid. In de chemie wordt een suikermolecuul gezien als een koolhydraat met meerdere hydroxylgroepen(-OH) welke zich in een ringstructuur bevindt (vaak 5- of 6-ring) gevormd uit het corresponderende aldehyde of keton. Een monosacharide-eenheid kan ook worden geschreven met de brutoformule (C·H2O)n, letterlijk een hydraat van kool.
De energieinhoud van suiker (saccharose) bedraagt 16,8 kJ per gram (vergelijk: alcohol levert 29,8 kJ per gram). De chemische naam voor tafelsuiker is sacharose (Engels: sucrose), met molecuulformule C12H22O11. Sacharose is een disacharide.
Het product suiker(sacharose) wordt gemaakt van suikerbieten, suikerriet of suikerpalm door middel van een raffinageproces. Bij dat proces wordt de suiker uit de plant opgelost in heet water, en door middel van herkristallisatie en filtratie gezuiverd
(bron: wikipedia.org)
Column Week 14 2009
VOORBEREIDING EN MEDIADOSERING
Voetballiefhebbers waren woensdagavond erg blij met de overwinning op Macedonië, het werd 4 – 0 (…) BOEIEN, Rugbyclub Groningen is kampioen!
Drie en een halve week geleden schreef ik nog dat we 3 x 5 punten moesten binnenhalen en Dwingeloo 1 punt moest laten liggen om kampioen te worden. We haalden tot vorige week 2 x 5 (met nog 1 te gaan) en Dwingeloo stelden enigszins teleur en viel buiten de kanshebbers.
Minimaal een week voor de laatste wedstrijd waren velen al bezig met de wedstrijd. Volwassen kerels werden ineens nieuwsgierige Aagjes. ’s Maandag werden gastenboeken, fora en shoutboxen langsgegaan om informatie in te winnen en hun eigen enthousiasme kwijt te kunnen. Aliassen werden gebruikt om enigszins anoniem te blijven.
De dinsdag werd al maanden niet zo goed bezocht als die voor dé wedstrijd. Iedereen wilde ervoor gaan.
Op donderdagochtend werd vrij gevraagd (ten koste van de vrije dag na Oerol) om te zorgen voor een verhoogd platform voor de filmcrew die door de dezelfde persoon geregeld was (goed werk Marijn en Anton!).
De vrijdag voor dé wedstrijd werd er op het werk nog maar weinig gewerkt en had de site een topaantal bezoekers. Op training was vrijwel iedereen behoorlijk opgelaten en werd mij drie keer gevraagd dat ik gewoon moest ontspannen. Ik kreeg echter het idee dat misschien wel de vragende partij een beetje nerveus was…
Zaterdag voor dé wedstrijd kwam nog even het nieuws binnen over de Pickwick Players dat invloed had op Obelix. Pasta werd geserveerd als diner en ’s avonds belde Cor nog even de jongens af dat ze maar lekker mochten slapen. Zondag waren we dan ook niet heel erg verrast dat hij niet zo lekker geslapen had…
Voor de wedstrijd heeft iedereen zijn eigen gewoontes. Persoonlijk ben ik ervan om nog wat mooie rugbybeelden te bekijken. GP had hiervoor een mooi linkje gejat van Greate Pier, die het op zijn beurt gejat had van Rugbydump.com. Met de woorden ´You are special´ viel de laptop uit als het gevolg van stroomgebrek… Dan maar mijn gun, roos, broodjes, banaan en mueslireep snel pakken en in de auto nog luisteren naar het altijd lekkere nummer van Damien Rice / Rootless Tree. En met de woorden ´Fuck you, fuck you´ jakker ik dan naar de rugbyclub (dit nummer heeft trouwens wel iets meer inhoud dan ik doe laten denken).
De zondagmiddag en avond zijn inmiddels een duidelijk verhaal, 2 x winst, klassenbehoud, kampioen, mooie potten, pijn, feestje, bier, cola, water, Chinees, blablabla.
Waarschijnlijk zijn de dagen erop voor velen (enigszins) herkenbaar:
De maandag ben ik gewoon gaan werken, het enige alcohol in mijn bloed was van het inhaleren de dag ervoor. Om mensen niet vreemd te laten kijken op mijn werk dat ik de hele dag een smile op mijn gezicht had ben ik maar gaan trakteren op behoorlijk afgeprijsd gebak (waaronder de bekende ‘vlaai half’). Dit pleitte me vrij om de rest van de dag druk te doen en vooral na te genieten. Thuis gekomen natuurlijk als velen oogtv.nl checken en kijken hoe Groningen nogmaals de wedstrijd wint, HEERLIJK!
De dinsdag moet je je toch wat rustiger houden op je werk, want je collega’s begrepen je eigenlijk de vorige dag al niet (dit komt trouwens vaker voor). Toch voor jezelf de site checken voor een verslag en/of foto’s. Helaas, maar een troost was dat Obelix iets op de site had staan van de wedstrijd. ’s Avonds kan iedereen weer zijn smile opzetten, want op training begrijpt iedereen dat weer ?.
Woensdag denk je dat je het kampioenschap hebt losgelaten, maar ongemerkt check je toch de site voor de foto’s en ga je je weer verdiepen in de wedstrijd om nog een verslag onder je vingers vandaan te tikken. Met behulp van de foto’s van Herman komt ook bijna alles weer terug.
Donderdag moet het echt afgelopen zijn, maar dan zie je in je ooghoek (nadat je de site stiekem geopend had) de foto’s van Jan staan, toch maar even kijken. En je gedachten gaan weer uit naar het kampioenschap. Nu lig ik hier kwart over elf uur ’s avond op bed het hele voor -en natraject van me af te schrijven…
Nu ik er zo over nadenk/schrijf heb ik toch het idee dat het afgesproken werk was, elke dag een beetje informatie loslaten zodat iedere dag de site gecheckt wordt en er alleen maar aan het kampioenschap gedacht wordt. Ik zeg: “Sterk werk!”.
En nu is het dan echt tijd geworden om verder te kijken en te focussen op de belangrijke wedstrijd van aankomende zondag! Mensen, slaap lekker en tot morgen!
R. Haar
Column Week 13 2009
Wekelijks een column, dat brengt plots wel wat druk met zich mee.
Wat voor iets moet je dan telkens schrijven?
Iets voor op het werk of gewoon relaxed op de plee?
Iets vluchtigs of moet het ook bijblijven?
Voordat je het weet gaat het rijmen
En begint het op een gedichtje te lijken
Gewoon een paar woorden knippen en lijmen
En ga je woorden gebruiken als plee en dijken
Aanstaande zondag zullen we ons met Obelix moeten meten
Gewoon goed ballen en lekker fel
Maar men moet het volgende niet vergeten
Dit alles dicht niet maar het rijmt wel
Een paar woorden om het af te ronden
Kom allen rugbyclub Groningen supporten!
Dan gaan we twee weken erna naar Londen
Allereerst zullen we de studs en astrix maken met metten korten
Groetjes,
Sint
Column Week 12 NUMMER 8
Om het toch maar weer over nummers te hebben, dit keer ‘over’ de nummer acht.
In een onderhoudend gesprek met mijn neefje van 6 heb ik het rugbyspel proberen uit te leggen inclusief posities en namen ervan. Na dit diepe gesprek bleef 1 vraag voor hem open…
We liepen alle posities langs en hij maakte er zijn eigen begrijpelijke variant van en nadat ik hem vroeg waarom ze zo heetten kon hij het eenvoudig met kinderlogica uitleggen (met een beetje hulp):
De forsen:
Proppies, klein en breed als een proppie. Ik weet niet waar hij ‘klein’ vandaan haalt, maar waarschijnlijk had hij Andre nog niet gezien.
Hoekje, deze staat tussen twee hoeken. Dat lijkt me logisch…
Lokjes, dit zijn die mannen met die mutsen waar een lokje haar uitkomt.
Vlekje, kleine mannetjes die er elke keer weer zijn terwijl je dat niet verwacht.
Halve som, hij staat in het midden van de som (=scrum, een hele rekensom met al die nummers).
De kwartjes:
Halve vla, deze naam kon hij niet helemaal verklaren, half was natuurlijk omdat die midden op het veld staat. Nadat ik mijn fantasie gebruikte leek mij ‘het overal doorheen druipen als vla door de warme boter’ een goede verklaring van de vla. Hij keek bedenkelijk en accepteerde het.
Centjes, deze gaan als centen door de gleuf van een snoepapparaat. En zij zijn natuurlijk onderdeel van kwartjes…
Winners, die begreep hij heel goed, die zorgen ervoor dat er gewonnen wordt.
Volle bek, hij moest er een beetje bij lachen, “…die zit vaak met het gezicht in de grond”.
“…maar die nummer 8, waarom heeft die geen naam?” Na een beetje speurwerk kon ik die vraag niet beantwoorden. Zoals o.a. het ‘betrouwbare’ wikipedia.org aangeeft:
“Number eight is the only position that does not have a specific name in English and is simply referred to as 'number eight' or ‘eight man’. “
Teleurgesteld en met geen idee wat ik net zei blijft hij me aankijken…
Gr, Roeland
Column week 11
Gr, Roeland