Week 18

HAAR COLUMN WEEK 18:
VERBREEK DE STILTE

Het is even stil rond Haar column. Even een moment van bijkomen, niet van vermoeidheid, maar meer in de zin van afronden… Maar goed, als er dan wel toffe dingen plaatsvinden binnen de club, wil ik mijn gevoel wel weer graag laten spreken en moet ik de stilte maar even verbreken…
Een kort verslag van afgelopen zaterdag lijkt me namelijk wel op zijn plek, want wat was het een zaterdag (én een vrijdag én een donderdagavond én voor de echte diehards: een zondag!)!
Even voor de duidelijkheid: het is een verslag gebaseerd op ooggetuigen en van horen zeggen en een beetje van mezelf, helaas kan ik niet zeggen dat ik donderdag en vrijdag op de dag bij de club aanwezig was…

Met liefde en devotie was er naar deze zaterdag toeGEWERKT door een toernooicommissie (bestaande uit leden die bij alle edities betrokken waren: Sigrid, Marijn, Jessica en een inmiddels hoogzwangere Francis met versterking van rookie Yuri (nog maar net bij de club en direct clubverantwoordelijkheid pakken, chapeau!)) die al vóór de ALV begonnen was met organiseren. Hoeveel zij er mee bezig waren werd voor de leden eigenlijk pas merkbaar enkele weken voor het toernooi. De mailtjes vlogen ons om de oren met vragen over aantal teams, vrienden worden, dagindelingen en vraag om hulp rondom het toernooi. De meest zichtbare arbeid was begonnen op de donderdag voor het toernooi en zelfs op Koninginnedag waren er mensen op de club voorbereidingen aan het treffen. Ook in de stad waren mensen nog bezig met het toernooi, zo werd er gegeten bij de Pacific food and drink adventures (deel van de omzet ging naar het toernooi) en werd er geflyerd (mede mogelijk gemaakt door de Schatkamer Juweliers). Hoeveel mensen er uiteindelijk meegewerkt hebben weet ik niet, wat ik wel weet is dat zaterdag alles klaarstond: tenten (mede mogelijk gemaakt door Groepsaccommodatie van ’t Oever) waren opgezet, scheerlijnen geknoopt, complete steiger (mede mogelijk gemaakt door Strating Metsel- en Steigerwerken) opgebouwd, drank ingekocht, doelnetten opgerold, palen vastgesnoerd, kar (mede mogelijk gemaakt door Bouwman aanhangwagens en automobielen) geplaatst, bekertjes gekocht, nieuwe vuurton aangeschaft, lijnen gekalkt, strobalen (mede mogelijk gemaakt door Schaap en Zn. Veetransport) opgestapeld, hout ingeslagen (mede mogelijk gemaakt door Horrenexpert), Coca-Cola in de koelkast geplaatst, referees uitgenodigd, ballen (mede mogelijk gemaakt door Ambtman Marine) opgepompt, bloemen (mede mogelijk gemaakt door Trendy Tuin) opgehaald, haar gekamd, broodjes gesmeerd, koffie gezet, massagetafels uitgeklapt (mede mogelijk gemaakt door Medisupport), postprotectors (mede mogelijk gemaakt door de STUDS) om de palen gevouwen, wedstrijdschema opgehangen, bankjes gepositioneerd, boxen (mede mogelijk gemaakt door Congressus Ledenadministratie en Website management) ingepakt, kabels uitgerold, fusten aangesloten, hamburgers gebakken, macaroni gekookt (mede mogelijk gemaakt door Slagerij Kool) en discolichten (mede mogelijk gemaakt door Lichtpunt) aangesloten… Waarschijnlijk is dit slechts een fragment van wat er allemaal gedaan is, maar zo heb je toch een indicatie.
Een paar van bovengenoemde punten wil ik er graag uitlichten: Allereerst natuurlijk de koude Coca-Cola, dit was voor mij genoeg motivatie om toch maar de hele dag te blijven (naast het feit dat Windsor te verslaan leek te zijn en dat we vrij weinig spelers op de been hadden voor twee en een half team). En deze cola was niet alleen ’s ochtend koud, ’s avonds was er nog steeds koude cola! Alleen dit punt al zou voor een geslaagd toernooi zorgen. Hier bleef het echter niet bij… (Ik zal proberen mijn enthousiasme te onderdrukken anders begint het meer op adoratie te lijken dan op een daadwerkelijk objectief (;-)) verslag)
Gebakken ei met liefde klaargemaakt (zo heeft Marijn ze het liefst) mét ham en kaas voor ontbijt zorgde voor een goede bodem voor al die cola en eventueel bier (mede mogelijk gemaakt door Drankenspeciaalzaak van Erp) dat zou volgen en bier werd er gedronken! Ik meende zelfs dat rugbydames begonnen met wedstrijden te beslissen met bierdrinkspelletjes i.p.v. de strijd op het enigszins vochtige veld te voeren. Zo ook werd de derde/vierde plek bij de heren beslist met drank. Titelhouder Windsor wist hier nog een derde plek binnen te slepen ten koste van Den Helder (ter informatie: Windsor werd in de halve finale verslagen door RCG1 in een op dat moment zeiknat veld middels een winnende dropgoal van Mirre!). In de finale waren het Groningen en Dwingeloo die om de prachtige wisseltrofee (mede mogelijk gemaakt door Johan Lukkien) mochten strijden. En een strijd was het zeker. Dwingeloo kwam vroeg in de wedstrijd op voorsprong, het spel daaropvolgend bleek niet echt een open spelletje te zijn. Ook al was het wel open geweest, het leek erop dat iedereen juist het contact opzocht (best vermoeiend…). Hoe het spelverloop precies was weet ik niet meer, maar met een stand van 2 - 1 wist Groningen te winnen.
De dames van Groningen (de jonkies) wisten ook de finale te bereiken door in de verlenging van de halve finale te winnen van de Oude Beren. In de finale troffen zij Zwolle waarvan de Lady Bears in de poule-fase al nipt hadden gewonnen. In de finale was het echter Zwolle die aan het langste eind trok: 1 - 2.
Vlot na de finale was de uitreiking en kort daarna konden we met z’n allen(!) eten. Met 12 herenteams en 8 damesteams en nog wat los volk kom je al snel op zo’n 250 man en ik hoorde niemand klagen dat ze geen eten hadden (en rugbyers zijn toch mondig genoeg?)!
’s Avonds was het tijd voor het feessie en een feest werd het. Country & Western was het thema en al snel bleek dat de DJ(‘s) gelukkig over mensenkennis beschikte(n): de muziek deed namelijk niet mee met het thema!
De mogelijkheid tot buiten chillen of flikflooien op enkele strobalen, opwarmen bij een knappend vuurtje of discodans’n in het clubhuis behoorden allemaal tot de opties. En als je wilde kon je zelfs buiten staan, vervolgens binnen discodans’n om daarna weer naar buiten te gaan, álles was mogelijk… GEKKENHUIS! (een begrip dat ik gebruik als ik geen woorden meer heb voor mijn enthousiasme)

Ik kan nog even doorgaan, maar zelfs met dat ik de breedte- en lengtemarges maximaal heb opgeschoven binnen Word ben ik toch al bezig met mijn tweede A4-tje… afsluiten dus:
Eén ding wil ik nog wel kwijt en dat probeer ik echt met gepaste trots te brengen, maar ik heb er moeite mee: De ‘Best Dressed’-Prijs ging namelijk naarrrrrrrrr… LEAAAAAaaaaaaaa (dit had waarschijnlijk meer te maken met het korte rokje dan met de gehele outfit, maar de prijs was wel binnen!)

Mvg,
R. Haar

PS. Sponsors die ik niet genoemd heb, maar zeker wel een hele leuke financiële bijdrage hebben geleverd zijn:
- Café Bistro Kult
- House of Spice, the GOOD FOOD
- De jongens Doornbos, Kleur- en interieuradviseurs
- Construction Fitness Club
- Intercompagnie, Financieel Adviesbureau