Week 08 Recensie

HAAR COLUMN WEEK 8 - 2010
RECENSIE

Soms wil je gewoon wat kwijt, gewoon met een ieder delen. Iets wat je blij maakt en wat je al dagen bezighoudt (en dit hoeft niet altijd met rugby te maken te hebben). Natuurlijk kan dit niet altijd, maar soms moet je het gewoon doen (zoals een bekend sportmerk ook wel eens bevestigd). De kans is aanwezig dat mensen het ietwat vreemd vinden en/of dat niemand het interesseert, maar dat risico moet je soms gewoon nemen!

Ik heb wel eens de naam Damien Rice laten vallen (column week 14), nu wil ik ook een andere Ier genoemd hebben, namelijk Glen Hansard. Toevalligerwijs klikte ik twee jaar geleden een link aan op youtube (www.youtube.com/watch?v=2g_KulfYM2A) en moest hierna meer van weten, een nieuwe fan was geboren...
Afgelopen dinsdag mocht ik mezelf gelukkig prijzen present te zijn bij een concert waar ik van binnenkomst tot en met het weggaan van genoten heb. Glen Hansard, frontman van The Frames en Markéta Irglová (momenteel toerend onder de naam The Swell Season) traden op. Na hun Oscarwinnende(!) soundtrack ‘Falling Slowly’ hadden ze besloten om nog even door te gaan met een tweede album en een nieuwe tour.
Dit alles vond plaats in Amsterdam en wel in een uitverkocht Paradiso (dit was het stukje ‘binnenkomst’ waar het genot al begon). Een fantastische locatie voor een avond goede muziek. De bevestiging hiervan begon met het voorprogramma Josh Ritter, een one-man-show waar je erg vrolijk van wordt. Dit heeft niet alleen te maken met zijn aanstekelijke nummers, maar eigenlijk nog meer door zijn lach die niet van gezicht af te halen was. En als de muzikant plezier heeft dan is het zóveel makkelijker om het publiek te laten genieten. Toen hij ook nog even liet zien dat je zonder stroom ook de hele zaal kunt bereiken (niet alleen zonder versterkers, maar ook zonder lichten) was het wel bewezen dat Paradiso dé locatie is voor zo’n concert!
Na Ritter hoefde er maar een kwartier gewacht te worden tot Glen Hansard opkwam. Mijn eerste reactie was eerlijk gezegd niet erg positief, maar dit had vooral met zijn uiterlijk te maken. Laten we zeggen dat hij er niet erg aantrekkelijk uitzag (of het licht stond verkeerd op zijn gezicht). Maar net als bij andere relaties die je opbouwt: naarmate je iemand beter leert kennen en indien dat positief wordt bevonden, hoe aantrekkelijker (of minder onaantrekkelijk) iemand wordt. Zo dacht ik aan het eind van het concert: “Wat zou hij veel dames kunnen krijgen!”.
Hij begon solo en zonder versterking (‘Say It To Me Now’), TOP! Vervolgens deed Marketa Irglová van zich horen met haar loepzuivere stem (‘All The Way Down’) onder begeleiding van gitaar, wederom TOP! Nog een nummer verder en het podium stond vol: piano, gitaren, bas, drum en viool speelden nu harmonieus samen… Nummers werden door Hansard én door de schuchter uitziende Irglová ingeleid met grappige anekdotes die je prima kon verstaan door het muisstille publiek. Er waren overigens genoeg momenten waar het publiek ook van zich mocht laten horen (o.a. ‘In These Arms’), zo liet Hansard het publiek meerdere malen als koortje fungeren (vele mannen hielden zich op zulke momenten wijselijk stil). Na de toegift en nadat de lampen bijna allemaal weer aan waren, gooiden ze nog even een a capella nummer (‘Devil Town’) erin waarmee ze een briljant concert afsloten.
Bij het nazitten onder het genot van een glaasje sinas (jaja, SINAS, ik zag Pepsi Max op de glazen staan en durfde het risico niet te nemen) zagen we Hansard het podium afkomen en ongedwongen mixen met het publiek, ook Irglová maakte een ontspannen praatje. Zo zou het toch overal moeten (kunnen) gaan…

Wat ik hiermee bedoelde te zeggen? Geen idee, ik kan wel zeggen dat iedereen deze muziek mooi moet vinden, maar ik ben bang dat na het luisteren van de albums dat wel eens tegen kan vallen (of niet Jessica?). Realiseer je in ieder geval dat het soms nodig is om een album minimaal drie keer te luisteren voordat het goed wordt (‘When Your Mind’s Made Up’ is trouwens in één keer goed). Wat ik wel kan aanraden is om het nieuwste album Strict Joy te kopen als special edition, hier zit namelijk een bonus live-cd (en dvdtje) bij waardoor je enigszins het gevoel krijgt dat ik hier probeerde te omschrijven. Een andere sfeerimpressie kun je vinden door op deze link te klikken: www.youtube.com/watch?v=8XCvXPkD0jQ.

Mvg,
R. Haar