Haar Column week 39

AANDACHTSPUNTEN
Ik zou het me deze week heel makkelijk kunnen maken. ‘Ja’ (pseudoniem voor een kleine man, ook wel bekend als Napoleon II door zijn korte doch duidelijke instructies die hij geeft aan de kant van het (slag)veld; indien je het dan nog niet weet, hij is ook bekend om zijn snelle, korte, gevatte, spontaanlijkende uitspraken, die hij overigens absoluut niet kwetsend bedoeld en daarbij ‘kun je emoties natuurlijk gewoon uitschakelen’) noemde het op de shoutbox ook al even, maar ik wil hier niet de hele column aan wijden. Toch wil ik het wel als LEESTIP opperen:
Wat begon als een vervelend incident groeide uit in een fantasierijk verhaal met o.a. een hoofdrol voor Marco Polo. Helaas zijn Fletcher, de Cock, Drew, Gadget, BA, Kojak, Pepper en ik er nog steeds niet achter of hij al terecht is. Voor de mensen die het niet mee hebben gekregen omdat ze het bijvoorbeeld ‘zonde van de tijd’ vinden of die sowieso weinig op de site te vinden zijn en nu per ongeluk dubbelklikten op de mousepad (in het geval van een laptop) terwijl de cursor op Haar Column stond, maar eigenlijk op zoek waren naar de wedstrijdtijden en op een of andere bizarre manier door het dikgedrukte ‘leestip’ de tekst gingen lezen (dit moet het lot zijn geweest): we hebben het hier over ‘De Blauwe Polo’. De bovengenoemde geïnteresseerde(n) kunnen dit verhaal vinden op de shoutbox vanaf het berichtje van Kees Walters: “Wie heeft mijn blauwe Boss polo gezien? Kleedkamer links achter, gisteravond”. Momenteel te vinden op pagina 4, morgen waarschijnlijk alweer op pagina 5.

Het andere punt dat ik onder de aandacht wil brengen is de ‘Gedragscode Rugby’ van de bond, te vinden op www.rugby.nl/index.php?option=com_content&view=article&id=301:gedragscode-rugby-verplicht-voor-verenigingen&catid=3:newsflash&Itemid=237
Deze zou verplicht moeten zijn voor verenigingen. Door alleen al het woordje 'verplicht' krijgt het een zware lading, iets benauwends, beperkends en dat is precies wat een rugbyer niet moet voelen (zeker niet als je een back bent, we blijven niet voor niets uit de scrums en het liefst ook uit de rucks en mauls). De regels die beschreven worden zijn voor spelers, ouders/verzorgers, begeleiders, scheidsrechters, trainers en supporters.

Een paar headlines van deze gedragscode zijn:
Maken we rommel, dan ruimen we dat zelf op; het begint net op thuis te lijken, terwijl we dat net proberen te ontvluchten
Rugbyschoenen zijn niet toegestaan in de kantine; maar hoe kan het anders vies worden???
Honden dienen aangelijnd te worden; dit brengt alle extra spanning bij een wedstrijd weg (pakt ie m of pakt ie m niet?)
De speler is sportief; o, dat zal bij sommige Noordelijke clubs toch best zwaar vallen
De speler neemt zoveel mogelijk deel aan ALLE trainingen; en waar halen we de ruimte vandaan???
De trainer heeft een voorbeeldfunctie voor het team; i.c.m. bovenstaande regel zullen we zo'n 80 Napoleons op het veld krijgen... hmmm
De ouder/verzorger blijft tijdens de wedstrijd buiten de lijnen van het veld; en als iedereen op lengte staat dan is dat best te doen...

Er wordt natuurlijk lacherig gedaan over zo'n code, maar het is helemaal niet gek om een richtlijn te geven van de ‘juiste’ normen en waarden binnen rugby. Het is goed om regels vast te leggen, maar laten we niet vergeten dat er ook vanzelfsprekende ongeschreven regels zijn. Oud-spelers en/of veteranen zijn er om je hier op aan te spreken. Anders zijn er altijd nog de jonge clubgenoten, die (wel ;-)) netjes zijn opgevoed.

Als we namelijk niet uitkijken dan moet je als supporter niet alleen meer buiten de zijlijnen blijven, maar moet je ook nog je kleren aanhouden bij het aanmoedigen van een team en daarmee zal alle cultuur van rugby verloren gaan...

Mvg,
R. Haar